Parafia p.w. Wniebowzięcia N.M.P.
Szczecin - Dąbie

12 sierpnia 1945 r. odbyła się pierwsza po wojnie msza odprawiona przez pierwszego proboszcza E. Krugera, a tym samym po 411 latach kościół powrócił w ręce Katolików. Obecny kościół jest trójnawową, sześcioprzęsłową halą, z trójbocznym prezbiterium i kwadratową wieżą od strony zachodniej.

Obecny kościół, który przetrwał do naszych czasów w swojej części należy do okresu późnogotyckiego. Nie jest pewne czy kolejne wielkie pożary z lat 1635 i 1652 objęły teren przykościelny. Jedno można powiedzieć, wraz z okresem wojen i niepokojów całe miasto przeżywało wyraźny kryzys. W latach 1707 i 1709, po dwóch poważnych epidemiach zamknięto stary przykościelny cmentarz i wytyczono nowy przy Bramie Goleniowskiej (dzisiejszy park przy ul. Puckiej). Do 1863 roku kościół NMP był trzynawową o jednakowej wysokości naw, łukowo sklepioną, późnogotycką XV wieczna budowlą kamienno-ceglaną. Wierzchołek wieży był ośmiokątny, zwieńczony krzyżem i wiatrowskazem w kształcie flagi okrętowej. Konstrukcja była tak innowacyjna, że do Dąbia przybywali architekci by się jej przyjrzeć. Stary ołtarz był szafowej konstrukcji tryptykiem o znacznych rozmiarach, bogatych w figury, kompozycji męki i ukrzyżowania Chrystusa oraz koronacji Marii.W sobotę 18 lipca 1863r. od dwukrotnego uderzenia pioruna świątynia spłonęła doszczętnie. Po pożarze pozostały jedynie : mur obronny nawy głównej, oraz parter wieży z jej bogato rozbudowanym portalem. Zmieniło wygląd wnętrze kościoła, sklepienia, filary, a przede wszystkim kościół otrzymał nową wieże, która dodaje piękna rozległej panoramie okolicy. Przed pożarem wieża miała zakończenie drewniane. Pierwszą mszę po tragedii odprawiono już następnego dnia w częściowo uporządkowanej południowej części kościoła. Dla następnych nabożeństw ustawiono barakowóz artyleryjski w pobliżu Bramy Młyńskiej. Jako tymczasowy kościół służył również budynek szkolny przy dziedzińcu kościelnym. Po roku kościół odbudowano na starych fundamentach dodając nową część ołtarza. Uroczystego poświęcenia dokonał w dniu 21 stycznia 1867r. szczeciński superintendent dr. Japis.

 Podczas marcowych walk kościół doznał poważnych uszkodzeń. Jednak w cudowny sposób przetrwał choć wymagał gruntowych prac zabezpieczających i remontowych. Zadanie to przypadło w udziale polskim nowo osiadłym mieszkańcom Dąbia. Wraz z przybyciem Polaków kościół powrócił też do obrządku rzymsko-katolickiego. 12 sierpnia 1945r. odbyła się pierwsza msza odprawiona przez pierwszego proboszcza o. Eugeniusza Kriegela. 1973-85 roku dokonano remontu kapitalnego wieży, dachu i murów zewnętrznych. Zrekonstruowano również zabytkowe wnętrze kościoła – zgodnie ze stylem neogotyckim z 1863r.